Luisteren kan zoveel zeggen

10-01-2017 - - Blog

Een blog schrijven? Gelijk komen er een paar vragen bij mij naar boven. Waar moet het over gaan? Aan wie ga ik het richten? Wat wil ik er mee bereiken?

Bij het schrijven van een blog is het vooral belangrijk dat je het vanuit je zelf schrijft. Volgens het internet wordt een blog gedefinieerd als een persoonlijk verhaal over het leven van de schrijver. Een soort online dagboek maar in dit geval is het openbaar en kan iedereen het lezen. Geen onbelangrijk detail! Blogs worden veelal geschreven door mensen die ergens in uitblinken. Daardoor willen andere mensen dit ook lezen, ze willen er inspiratie uit halen en dit toepassen in hun dagelijkse werkzaamheden.

Waardoor de volgende vragen natuurlijk bij mij op komen: waar blink ik in uit of waar wil ik in uitblinken?

Laat ik bij het begin beginnen. Ik ben sinds september 2016 werkzaam bij Kenonz. Nooit eerder heb ik in de detacheringswereld gewerkt. Vanaf het begin leer ik elke dag weer wat anders. Leren door te doen. Wat mij vanaf dag één intrigeert is de kunst om je te verplaatsen en het (echt!) luisteren naar iemand. Hoe makkelijk dat ook klinkt. Misschien heb je dit zelf ook wel eens ervaren tijdens een gesprek of dat er juist niet eens een gesprek heeft plaatsgevonden. Zelf heb ik dit al eens meegemaakt. Ik was dit voorval eigenlijk alweer vergeten, maar omdat ik nu aan de andere kant van de tafel zit, moest ik er laatst aan terug denken.

2014, daar stond ik dan. Diploma op zak, nieuw op de arbeidsmarkt en zin om aan de slag te gaan! Mezelf ingeschreven bij een uitzendbureau.
Online ing
foto-bij-blogeschreven, kort met een medewerker telefonisch gesproken en netjes mijn cv opgestuurd. Al snel kreeg ik een telefoontje dat ze iets voor me hadden! Ik was blij verrast. “Dit was een perfecte kans voor mij” verzekerde hij mij. Goed voorbereid, netjes in de kleding ging ik naar het bedrijf toe. Ik wilde de baan! Het gesprek liep wat stroef. Maar ja, naïef als ik toen nog was, werk is werk toch? Ik mocht nog even meekijken met een medewerker om een beter beeld te krijgen van het werk. Al snel was het duidelijk dat dit totaal niet bij mij paste. En nu? Na het meekijken werd mij de vraag gesteld wat ik er tot nu toe van vond. Ik twijfelde even, maar ben bij me zelf gebleven en heb maar eerlijk aangegeven dat dit niet het werk is wat ik zoek en het niet bij mij past. Wat was ik blij dat ik dat had gedaan, want vervolgens werd ik afgewezen!

Als recruiter kijk ik nu met een ander gevoel terug op deze situatie. Wat had de medewerker anders kunnen doen en wat zou ik zelf anders willen doen? Het antwoord hierop is tevens het antwoord op de vraag die ik mij zelf stelde tijdens het schrijven van deze blog. Waar wil ik in uitblinken? Het antwoord hierop is: Goed kunnen luisteren! Luisteren is veel meer dan een vaardigheid. Naar mijn mening is het een kwaliteit waar elke recruiter over zou moeten beschikken. Vaak ben je tijdens het luisteren naar iemand al bezig met wat jij zelf daarna wil gaan zeggen. Door goed te luisteren kun je signalen oppikken en gerichte vragen stellen. Deze informatie helpt uiteindelijk om een passende en duurzame opdracht te vinden dat aansluit bij iemand zijn of haar ambities. Dát is het resultaat dat ik wil bereiken en dat begint bij het moment dat iemand zijn verhaal gaat vertellen.


Geplaatst op: 10-01-2017